Kleine gift, groot verschil: een nieuw matras voor Dennis uit Amsterdam Noord
In de ‘De Banne’, de noordelijkste uithoek van Amsterdam, bouwt Dennis (47) aan een nieuw leven. Na jaren van verslaving, dakloosheid en persoonlijke uitdagingen heeft hij een vaste plek en brengt hij clean zijn dagen door. Mede door een gift van Noodfonds Amsterdam kon hij een nieuw matras aanschaffen.
Met een vaste basis in Amsterdam-Noord, enkele omzwervingen en ‘27 jaar gekkigheid’ zit Dennis nu permanent in Buiksloot Banne. “Wat voor gekkigheid?” Dennis kijkt op alsof het antwoord vanzelfsprekend is. “Verslaving, dakloos, scheiding - weet je wel. Dat soort dingen.”
"Jullie noemen dat rock bottom. Ik ben nog een stukje dieper gegaan"
Dieptepunt bereikt
Zijn jeugd in de Bloemenbuurt maakte hem vertrouwd met de rauwe, eerlijke mentaliteit van de wijk. Zijn volwassen leven was turbulent. Terwijl hij in de haven van Amsterdam werkte worstelde hij met verslaving en had hij geen huis om naar terug te keren. “Jullie noemen dat rock bottom, toch?” zegt hij op zijn Amsterdams. “Nou, ik was nog even dieper gegaan. Ik heb twintig jaar op straat gewoond en alles zelf moeten regelen. Het was vaak overleven.”
Dennis wist afstand te nemen van oude patronen en iedereen die zijn situatie in stand hield ‘van zich af te stoten’. Na jarenlang hard te werken werpt deze zware taak zijn vruchten af: hij gaat sinds enkele jaren clean door het leven, doet vrijwilligerswerk via Leefkringhuis Noord en woont samen met Hugo, een Amerikaanse stafford.
Een nieuw matras
Toen Hugo (‘hij ziet er eng uit, maar is hartstikke lief’) zijn matras kapotbeet, sliep Dennis lange tijd in een gat. “Als je in de schuldsanering zit, zijn dingen zoals een koelkast, televisie of matras gewoon fokking lastig om te kopen,” legt hij uit. “Als je tegen je begeleider zegt dat je driehonderd euro hebt uitgegeven aan een nieuw matras, dan zegt die echt niet ‘top man, goed gedaan’. Nee, die vraagt: ‘hoe kom je aan dat geld?’ Je moet het maar gewoon doen met wat je hebt.”
Noodfonds Amsterdam bood uitkomst, maar Dennis wees de hulp in eerste instantie af. “Er is een reden dat mensen de deur dichthouden voor hulpverlening,” zegt hij. “Je wilt niet dat iedereen ziet hoe het met je gaat. Waarom zou ik moeite doen voor een matras? Ik overleef in het bos als het moet.”
Zijn begeleiders benadrukten hoe belangrijk goed slapen is. “Je bent nu op dit pad, daar hoort dit ook bij,” herinnert Dennis zich. Uiteindelijk accepteerde hij de gift – een keuze waar hij geen spijt van heeft. “Natuurlijk voel ik me beter. Je slaapt goed, je zit lekkerder in je vel. Maar het is vooral die enorme warmte die je voelt als iemand aanbelt en zegt dat je je matrasje kan ophalen.”
Een nieuwe start na de brand
Nadat Peter (18) en zijn gezin zonder huis kwam door een brand, kon Noodfonds Amsterdam helpen met een inductieplaat.
“Soms slapen mensen op de grond. En dan denk ik: dit is Amsterdam”
Serap Yanmaz-Saracoglu werkt bij Buurtteam Slotervaart. Al zeven jaar spreekt zij dagelijks met Amsterdammers die vastlopen. Soms komt ze achter een voordeur waar het probleem schrijnender is dan verwacht.