Voor Paul maakte een gehoorapparaat een wereld van verschil
In zijn bescheiden appartement in Amsterdam zit Paul (73) op de bank, een mondharmonica in zijn hand. Het is bijna niet voor te stellen dat hij jarenlang in een tent woonde, terwijl zijn gehoor langzaam achteruit ging. Dankzij een gehoorapparaat kan hij nu weer volwaardig meedoen. "Ik voelde me steeds meer buitengesloten."
Paul is een optimist. Toch kon hij maar moeilijk wennen aan het systeem en was een vaste woonplek niets voor hem. Na zijn jeugd in Ravensbrück, trok hij als een echte troubadour jarenlang met zijn mondharmonica door Europa - tot hij zijn hart verloor aan Amsterdam. "Ik kwam hier ooit voor een vrouw, maar het is vooral de stad zelf die me heeft vastgehouden," vertelt hij. "Amsterdam heeft iets bijzonders: mensen kijken niet weg als je het moeilijk hebt."
"Muziek hoor je niet alleen, dat voel je"
Een onzeker bestaan
Na jaren zonder vaste verblijfplaats, waarin Paul lange periodes in een tent in de bossen rond Amsterdam woonde, heeft Paul sinds een jaar een appartement: het leven op straat was met zijn leeftijd lastig vol te houden. Paul leidt een bescheiden bestaan en vult zijn dagen met muziek. Op straat speelt hij mondharmonica, vaak klassiek, maar ook nummers van André Hazes zijn in zijn repertoire te vinden.
De afgelopen jaren ging Pauls gehoor steeds verder achteruit. Spelen lukte nog wel – “muziek hoor je niet alleen, dat voel je” – maar gesprekken voeren werd steeds moeilijker. Bellen, verkeer horen op straat of simpelweg iemand verstaan werd een uitdaging. “Ik verstond mensen niet goed en dat maakte me onzeker,” vertelt Paul. “Ik begon me steeds meer buitengesloten te voelen. En het werd ook onveilig: je hoort niets aankomen op straat.”
Een gehoorapparaat maakt het verschil
Paul vroeg zelf nooit om hulp, maar hulpverlener Mike van de Regenboog Groep zag zijn situatie en bood een helpende hand. Samen deden ze een aanvraag en via Noodfonds Amsterdam kreeg Paul een gehoorapparaat. Die kleine verandering had een enorme impact. Hij kreeg meer zelfvertrouwen, kon zijn financiën weer op orde krijgen en zelfs zijn Nederlands verbeterde.
Met zijn gehoor teruggewonnen voelt Paul zich sterker dan ooit. “Ik zie mezelf nu als een Amsterdammer,” zegt hij trots. “En ik wil iets teruggeven aan deze stad.” Zijn droom? Mensen helpen die het niet alleen redden. “Boodschappen doen, iemand naar de dokter begeleiden of gewoon een kop koffie drinken. Er zijn zoveel mensen die een klein beetje hulp nodig hebben.”
“Soms slapen mensen op de grond. En dan denk ik: dit is Amsterdam”
Serap Yanmaz-Saracoglu werkt bij Buurtteam Slotervaart. Al zeven jaar spreekt zij dagelijks met Amsterdammers die vastlopen. Soms komt ze achter een voordeur waar het probleem schrijnender is dan verwacht.
Een nieuw matras voor Dennis uit Amsterdam Noord
In de ‘De Banne’, de noordelijkste uithoek van Amsterdam, bouwt Dennis (47) aan een nieuw leven. Na jaren van verslaving, dakloosheid en persoonlijke uitdagingen heeft hij een vaste plek en brengt hij clean zijn dagen door. Mede door een gift van Noodfonds Amsterdam kon hij een nieuw matras aanschaffen.