De gift van Marie (67): Van slapeloze nachten naar rust
Marie (67) is een geboren en getogen Amsterdammer die door een zware auto-immuunziekte, chronische pijn en jarenlange financiële problemen in een kwetsbare situatie terechtkwam. Met een medisch matras, een nieuwe koelkast, gordijnen en een vouwfiets kreeg haar dagelijks leven weer wat rust.
Marie groeide op bij de Nieuwmarkt en verhuisde later richting de Kinkerbuurt. Tennis was jarenlang een groot deel van haar leven: ze speelde fanatiek, gaf les en runde verschillende tennisparken in Amsterdam, Laren en Bussum. “Vroeger keek ik niet eens op het prijskaartje als ik iets kocht,” vertelt ze.
Een leven dat plots kantelt
Maar rond haar vijftigste ging het mis. Eerst een depressie, daarna een ernstige auto-immuunziekte met ziekenhuisopnames, prednison, immunotherapie en zware bijwerkingen tot gevolg. Marie: “Ik heb vijf dagen in het ziekenhuis gelegen zonder te kunnen praten of bewegen. Ik dacht dat ik niet meer terug zou komen.”
Ze herstelde, maar werken werd onmogelijk. Marie kwam in de bijstand terecht en leefde jarenlang van weinig, terwijl de medische kosten en zorgafspraken zich bleven opstapelen. “Van alles kunnen naar niks, dat is heftig,” zegt ze. “Ik heb mijn hele leven zelf mijn geld verdiend. Ik ben niet iemand die graag vraagt.”
Via het buurtteam bij Noodfonds Amsterdam
Toen slapen vanwege de auto-immuunziekte nauwelijks nog lukte en haar koelkast kapot ging, kwam ze via het buurtteam in Weesp uiteindelijk bij Noodfonds Amsterdam terecht. “Ik wist niet dat je ergens hulp kan krijgen voor dingen die je zelf niet meer kunt betalen,” legt Marie uit. “Door mijn ziekte moest ik gewoon een ander matras. Goede slaap, dat is het belangrijkste van alles. Zeker bij stress van ziektes.”
Dankzij het noodfonds kreeg Marie precies de dingen die haar dagelijks leven direct draaglijker maakten. Zo ontving ze een medisch matras waardoor ze eindelijk weer beter en met minder pijn kan liggen. Ook kwam er een nieuwe koelkast met vriesvak. Marie: “Mijn oude koelkast was kapot en ik woon net buiten Weesp. Ik heb nu een vriezer erbij: dan hoef ik met het koude weer niet naar buiten, want zo fit ben ik niet.”
Daarnaast kreeg ze gordijnen en zonwering, iets waar ze van opknapt. “Vanmorgen zijn ze opgehangen,” vertelt Marie met een lach. “Het geeft meteen warmte in huis. Zomers hing ik lakens voor het raam om de hitte tegen te houden.” En met haar vouwfiets komt ze eenvoudiger bij ziekenhuis en metro: “Ik moet vaak in het ziekenhuis zijn en het OV vanuit Weesp naar Amsterdam is niet zo goed, dus dit helpt me enorm.”
Marie sluit af: “Vroeger hoefde ik nooit naar het prijskaartje te kijken. Nu moet ik alles omdraaien. Maar dankzij het noodfonds kijk ik nu naar gordijnen die ik anders nooit had kunnen betalen. Dat maakt me dankbaar. Ik voel me heel rijk dat ik momenteel lekker tegen hele mooie gordijnen aankijk.”
Voor Paul maakte een gehoorapparaat een wereld van verschil
In zijn bescheiden appartement in Amsterdam zit Paul (73) op de bank, een mondharmonica in zijn hand. Het is bijna niet voor te stellen dat hij jarenlang in een tent woonde, terwijl zijn gehoor langzaam achteruit ging. Dankzij een gehoorapparaat kan hij nu weer volwaardig meedoen. "Ik voelde me steeds meer buitengesloten."
Amina leeft van 70 euro per week: “Ik wil niet klagen, maar het is zwaar”
De opgewekte Amina - opgegroeid in Bos en Lommer - woont sinds vijf jaar in Amsterdam Zuid. “Het was even wennen, de mensen zijn hier heel anders,” vertelt ze. Maar inmiddels heb ik het fijn. Samen met buren verbouwen we groenten in de straat. Ik probeer zoveel mogelijk bezig te blijven.”